Αγαπημένε μου γιατρέ, να λοιπόν που φτάσαμε στο τέρμα μιας διαδρομής. Ο δρόμος ήταν μακρύς για αυτό και η ανταμοιβή τόσο μεγάλη. Έτσι πέραν της απύθμενης χαράς του ερχομού δύο παιδιών σου οφείλω την απαλλαγή της ζωής μας από ένα κυκεώνα μικροψυχίας και μελλοντικής εκμετάλλευσης της  Μ...! 

Αυτό το τριπλό χρέος ζωής και μια άγνωστή μας γυναίκα είναι για μένα η μεγαλύτερη ευεργεσία της ζωής μου, ανυπέρβλητα προς ανταπόδοσιν. 

Ξέρεις όμως πως μία μεγάλη πια οικογένεια στο τόπο καταγωγής σου που τόσο αγαπάς θα περιμένει εσαεί εσένα και τους δικούς σου  ..και ΄΄οχι μόνο στα “εύκολα”.